کرونا در ماههای آینده چه خواهد کرد؟

موارد ابتلا به ویروس کرونا در سرتاسر جهان به‌طور تصاعدی افزایش می‌یابد. هفته‌ی پیش در چنین روزی موارد ابتلا در آمریکا به مرز ۲۰ هزار نفر نزدیک شد؛ اما اکنون پس از گذشت این مدت کوتاه شمار مبتلایان به کرونا در این کشور از ۸۵ هزار نفر فراتر رفته است. در ایران نیز طبق آخرین آمار رسمی، شمار موارد ابتلا به بیش از ۳۰ هزار نفر افزایش یافته است؛ درحالی که احتمال دارد عدد واقعی فراتر از این‌ها و بیش از ۱۰۰ هزار نفر باشد. کادر درمانی درسرتاسر دنیا نگران از کمبود تجهیزات و رشد سرسام‌آور تعداد بیماران است و پزشکان و پرستاران خود نیز درمعرض ابتلا به ویروس قرار دارند.

هم‌اکنون وضعیت در ایتالیا و اسپانیا به‌شدت بحرانی است. بیمارستان‌ها اتاق خالی ندارند و از نبود تجهیزات و پرسنل رنج می‌برند. پزشکانی که ناتوان از نجات بیماران هستند، در وضعیتی تصورناشدنی قرار گرفته‌اند: از بیمارانی که بیش‌ترین شانس را برای زنده‌ماندن دارند، مراقبت کنند و دیگران را به حال خود بگذارند تا بمیرند. سرانه‌ی تخت بیمارستانی در ایران با ۱/۹ تخت به ازای هر هزار نفر، به‌مراتب کمتر از کشوری چون ایتالیا است. به‌زودی با افزایش بیش‌ازپیش شمار مبتلایان به کرونا، دیگر حتی برای مراقبت از سایر افراد همچون بیماران حمله‌ی قلبی، موارد سکته و تصادفات رانندگی جای خالی نخواهد بود. این بدترین سناریوی ممکن محسوب می‌شود و برای جلوگیری از آن باید به سرعت این اقدامات اساسی را انجام داد.

نخستین و مهم‌ترین اقدام تولید سریع ماسک، دستکش و دیگر تجهیزات حفاظتی شخصی است.

اگر کادر درمان حاضر در خط مقدم مبارزه با کرونا نتواند سلامت خود را حفظ کند، دیگر انجام سایر اقدامات بی‌فایده خواهد بود. در برخی مناطق، ذخیره‌ی انبارها چنان کاهش یافته است که پزشکان دوباره از ماسک‌هایشان استفاده می‌کنند. دلیل کمبود این است که ساخت تجهیزات پزشکی تابع میزان سفارشات و وابسته به یک زنجیره‌ی تأمین بین‌المللی است که اکنون فشار شدیدی به آن وارد می‌شود. استان هوبئی در چین، کانون انتشار دنیاگیری درعین حال مرکز تولید ماسک‌های پزشکی نیز محسوب می‌شود.

دومین اقدام، تلاش برای عرضه‌ی کیت‌های تشخیص در حجم بسیار گسترده است

چه قرار باشد آن‌ها در داخل و به اسم محصول ایرانی ساخته شوند، چه کشورها و نهادهای خارجی آن‌ها را تأمین کنند، تقویت ظرفیت تشخیصی کشور برای شناسایی موارد ابتلا ضروری است. تهیه‌ی کیت‌های تشخیص زمان‌بر خواهد بود؛ اما ویروس برای ما صبر نخواهد کرد و به‌طور روزافزون بر سیستم بهداشت فشار خواهد آورد؛ از این‌رو در چنین وضعیتی، لزوم انجام اقدام سوم بیش از همه نمایان می‌شود: دوری‌گزینی اجتماعی. در دومین هفته از تعطیلات نوروز ظاهرا عده‌ای هنوز خطر دنیاگیری ویروس کرونا را جدی نگرفته‌اند و همچنان درحال جابجایی در سطح جامعه هستند. برای درک اهمیت ماندن در خانه، تصور کنید تنها دو گروه از ایرانیان وجود دارد. گروه اول شامل تمام افراد ارائه‌دهنده‌ی خدمات بهداشتی است؛ چه آن کسی که بیماران را درمان می‌کند، چه اجراکننده‌ی آزمایش‌های تشخیص یا تولیدکننده‌ی تجهیزات باشد. گروه دوم، تمام دیگر افراد جامعه را شامل می‌شود و وظیفه‌ی آن‌ها خرید زمان بیشتر برای گروه اول است. گروم دوم باید با جداسازی فیزیکی خود از دیگران و قطع زنجیره‌های انتقال، منحنی رشد مبتلایان به کرونا را صاف کند.

باتوجه به اهمیت آهسته‌کردن روند انتشار کووید ۱۹ و جلوگیری از فروپاشی سیستم بهداشتی، گام‌های چشمگیر یادشده باید به‌طور هم‌زمان و به‌سرعت برداشته شود و تا هفته‌ها تداوم یابد. اقناع یک کشور به ماندن در خانه آسان نیست و نمی‌توان با خواهش کردن کسی را ملزم به انجام کاری چنین مهم کرد. مقام‌های کشور از ابتدای اعلام رسمی شیوع ویروس کرونا مرتب وعده انجام اقداماتی را داده‌اند که ازقبل می‌توانستیم عدم تحقق آن‌ها را پیش‌بینی کنیم‌. بدون وضع مقررات شفاف و اقدامات عملی مؤثر برای نگاه‌داشتن مردم در خانه نمی‌توان با ویروس کرونا مقابله کرد.

Tell Us What You Think
0خوب0بهترین0فوق العاده0عالی0بد0خیلی بد

0 نظر

یک پیام بگذارید